Sancho-strand

Je hebt twee opties: wandel vanaf de ingang van het nationaal park via een pad dat eindigt met een afdaling via ijzeren ladders in de baai, of neem een boot vanaf Porto de Santo Antônio. Straatparkeren en een kleine parkeerplaats zijn beschikbaar bij de ingang van het nationaal park voor wie met de auto komt. Een verplichte PARNA-dagkaart kost € 384,00 voor buitenlandse bezoekers, € 192,00 voor Brazilianen — houd hier rekening mee voordat je vertrekt. Het strand is open van 06:00 tot 18:00; als je vroeg komt, heb je de baai op zijn rustigst.

Het uitkijkpunt Mirante dos Dois Irmãos ligt op slechts 0,3 kilometer afstand en geeft je een vogelperspectief over de baai waar je net in bent afgedaald — de omweg is het waard. Baía dos Golfinhos, ongeveer een kilometer verderop, is het aangewezen punt om ’s ochtends tuimeldolfijnen te spotten. Verderop steekt Morro do Pico 321 meter de lucht in — het hoogste punt van het eiland — en biedt op heldere dagen een panoramisch uitzicht over de hele eilandengroep. Het bezoekerscentrum van Projeto TAMAR, 5,5 kilometer verderop, toont tentoonstellingen over zeeschildpadden die de beschermingsmaatregelen van het nationaal park in perspectief zetten.

Er zijn geen voorzieningen op het strand zelf, dus eet voordat je afdaalt. Mirante Doroldro, ongeveer 1,9 kilometer vanaf de parkingang, is de dichtstbijzijnde plek om te eten met een uitzicht. Forno Noronha serveert pizza rond de 2-kilometergrens, en als je iets lichters wilt, serveert Crepería Euforonha pannenkoeken zo’n 3,8 kilometer verderop.

Morro do Farol ligt 2,3 kilometer van het strand en is de dichtstbijzijnde basis voor een vroege afdaling via de ladders voordat de dagtoeristen arriveren. Pousada Morro do Pico en Vila Sal Noronha liggen beide op zo’n 3,4–3,5 kilometer afstand en bieden een rustige plek om uit te rusten na een lange dag op het eiland.

De klassieke foto maak je vanaf de top van de klif voordat je afdaalt — de ijzeren ladders die het smaragdgroene water en het goudkleurige zand eronder omlijsten, het mooist belicht rond het middaguur als de zon de basaltwanden raakt. Vanaf het strand zelf richt je je camera ’s avonds naar het westen als de vulkanische rots gloeit en tuimeldolfijnen soms aan de oppervlakte komen.

De ijzeren ladders zijn het lastigste deel van de wandeling: ze worden glad als ze nat zijn, dus gebruik beide handen en daal langzaam — teenslippers zijn hier geen goed idee. Er is geen strandwacht aanwezig, dus zwem binnen je kunnen en let op de omstandigheden. Als tuimeldolfijnen de baai binnen zwemmen, kijk dan vanaf de kust of je boot — ga niet het water in om ze te benaderen. Neem alles mee wat je meeneemt: geen glazen flessen, geen zonnebrand met oxybenzone (alleen rifvriendelijke minerale zonnebrand), geen drones zonder IBAMA-vergunning, geen dieren voeren en geen kamperen ’s nachts. Echt een gebied zonder afleiding — neem offline boeken mee, het mobiele signaal valt weg en er is nergens een stopcontact voor je laptop.